Συμβάντα - Σημεία για τη Νιτσεϊκή «Θέληση για Δύναμη»

 Πηγή: http://symvanta.blogspot.gr/2010/01/blog-post_24.html

Συμβάντα - Σημεία για τη Νιτσεϊκή «Θέληση για Δύναμη»

 

1. Η φιλοσοφία είναι το παιδί της Θέλησης για Δύναμη.
2. Η Θέληση για Δύναμη θέτει τη γνώση στην υπηρεσία της μέσω της φιλοσοφίας και της επιστήμης.
3. Η Θέληση για Δύναμη είναι η βιογραφία της μεταφυσικής, η ακραία εκδοχη του ανθρωπισμού.
4. Μόνο το μη-Είναι, το μηδέν, το κενό, δημιουργεί θέληση για δύναμη που να εκφράζει το Πραγματικό, και έτσι προηγείται και καθορίζει την θέληση για δύναμη καθολικά. Η Θέληση για Δύναμη του Είναι περιορίζεται στην επικράτεια της παρουσίας και για αυτό είναι δύναμη που δεν συναντιέται με την γνώση.
5. Το ανθρώπινο, για το λόγο αυτό ακόμα και όταν αναζητά την υπέρβαση του(υπεράνθρωπος) μέσω της Θέλησης για Δύναμη-εντός του Είναι,ταυτίζεται σε τελευταία ανάλυση με το Εγώ.
6. Το μηδέν μόνο μπορεί να γεννήσει θέληση για δύναμη, γιατί υπάρχει εκτός του Είναι, ώστε να παραμείνει στην κατάσταση του μη-Είναι και να στηρίξει το Πραγματικό.
7. Άρα το μηδέν είναι ο τόπος γέννησης και άσκησης της δύναμης, επειδή το μηδέν είναι αυτό-καθεαυτό η θέληση για την αδυνατότητα.
8. Τι είδους ''Θέληση για Δύναμη΄΄ είναι τότε, αυτή που γεννά το Είναι εφόσον δεν εμπεριέχει καμία τάση προς την αδυνατότητα;
9. Μόνο πέρα απο την εξουσία, την ηθική,την φιλοσοφία και την επιστήμη, μπορεί να υπάρξει δύναμη, δηλαδή στο Πραγματικό.

10. Η έξοδος από το ανθρώπινο, δηλαδή απο το Εγώ-Κόσμος δεν είναι ούτε ήταν ποτέ ΄΄πρόγραμμα΄΄ της φιλοσοφίας αλλά μόνο της πράξης και της θεωρίας ως θέληση για δύναμη ενάντια στη φιλοσοφία και υπέρ του Πραγματικού.
11. Όσο και αν η Νιτσεική ΄΄Θέληση για Δύναμη΄΄ όριζε μια θέση μάχης απέναντι στο ανθρώπινο, ακριβώς επειδή δεν εισήλθε στην υπηρεσία του Πραγματικού, του Ενός, παρέμεινε όργανο του Εγώ-Κόσμος( και γι αυτό κατακρεουργήθηκε τόσο εύκολα απο το Ναζισμό).
12. Ζήσαμε και συνεχίζουμε να ζούμε τις τραγικές συνέπειες της Θέλησης για Δύναμη ως Ιδέας του Είναι. Η μοίρα μιας οριστικής απελευθέρωσης απο αυτό τον πολιτισμό θα κριθεί απο το αν θα επικρατήσει η θέληση για δύναμη ως Ιδέα του Πραγματικου.
13. Ο Νίτσε πέρα απο το Εγώ-Κόσμος, πέρα απο τα σύνορα του Εμπειρισμού, κρατώντας τις θέσεις και τους δείκτες του μηδενισμού του, είναι ο μόνος Νίτσε που μπορεί να υπάρξει σαν θεωρητικό όργανο του μη-Είναι, του Πραγματικού, του Ενός.

Gilles Deleuze - Ο τελευταίος άνθρωπος και ο άνθρωπος που θέλει να χαθεί

Ο τελευταίος άνθρωπος και ο άνθρωπος που θέλει να χαθεί : στιγμή του τέλους.Ο θάνατος του Θεού είναι λοιπόν ένα συμβάν, το οποίο όμως περιμένει ακόμα το νόημά του και την αξία του.Όσο δεν αλλάζουμε αρχή αξιολόγησης, όσο αντικαθιστούμε τις παλιές αξίες με καινούργιες, σημειώνοντας μόνο τους καινούργιους συνδυασμούς ανάμεσα στις αντενεργές δυνάμεις και στη θέληση για μηδέν, τίποτε δεν έχει αλλάξει, είμαστε πάντα υπό τη βασιλεία των κατεστημένων αξιών. Ξέρουμε καλά ότι υπάρχουν αξίες που γεννιούνται γέρικες και που από τη γέννησή τους μαρτυρούν τη συμμόρφωσή τους, τον κομφορμισμό τους, την ανικανότητα τους να διαταράξουν κάθε κατεστημένη τάξη πραγμάτων.Και όμως, σε κάθε βήμα, ο μηδενισμός προχωράει παραπέρα, η ματαιότητα αποκαλύπτεται καλύτερα.Γιατί αυτό που εμφανίζεται με το θάνατο του Θεού είναι ότι η συμμαχία των αντενεργών δυνάμεων και της θέλησης για μηδέν, του αντενεργού Ανθρώπου και του μηδενιστή Θεού, πάει να σπάσει : ο άνθρωπος αξίωσε να περάσει για Θεός, να αξίζει όσο ο Θεός.Οι νιτσεϊκές έννοιες είναι κατηγορίες του ασυνείδητου.Το σπουδαίο είναι ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζεται το δράμα μέσα στο ασυνείδητο : όταν οι αντενεργές δυνάμεις αξιώνουν να περάσουν για ''θέληση'', κυλούν όλο και πιο μακριά μέσα στην άβυσσο του μηδενός, μέσα σ' έναν κόσμο ολοένα και πιο απογυμνωμένο από αξίες, θεϊκές ή και ανθρώπινες.Στο τέλος των Ανώτερων ανθρώπων εμφανίζεται ο τελευταίος άνθρωπος, εκείνος που λέει : όλα είναι μάταια, καλύτερα να σβήσουμε παθητικά ! Καλύτερα ένα μηδέν για θέληση παρά μια θέληση για μηδέν ! Αλλά, χάρη σ' αυτήν τη ρήξη, η θέληση για μηδέν στρέφεται με τη σειρά της εναντίον των αντενεργών δυνάμεων, γίνεται η θέληση για άρνηση της ζωής αντενεργή και η ίδια, και εμπνέει στον άνθρωπο τον πόθο να καταστραφεί ενεργά.Πέρα από τον τελευταίο άνθρωπο, υπάρχει λοιπόν ακόμη ο άνθρωπος που θέλει να χαθεί.Και σ' αυτό το σημείο ολοκλήρωσης του μηδενισμού (Μεσάνυχτα), όλα είναι έτοιμα - έτοιμα για μια μεταστοιχείωση.

Μετάφραση : Ζήσης Σαρίκας